Artikelen:
Freelancers
Het wemelt op internet van de fora voor freelancers. Op die fora stellen freelancers elkaar vragen over dingen die voor hen van belang zijn of zouden kunnen zijn. Wat daarbij opvalt, is dat veel freelancers kennelijk wel goed zijn, of denken te zijn, in wat ze voor derden doen, maar problemen krijgen zodra het over hun eigen bedrijfsvoering gaat.
Dat is tamelijk logisch. Immers een vertaler, tekstschrijver of journalist is niet noodzakelijkerwijs opgeleid om een bedrijf te leiden, ook al is dat 'maar' een eenmanszaak. Dat geldt ook voor andere freelancers. Je kunt nog zo'n goede programmeur, webdesigner of fietsenmaker zijn, als je niet kunt boekhouden heb je een probleem. Als je niet kunt rekenen trouwens ook.
Voordat er iets te boekhouden valt, moeten er inkomsten en uitgaven zijn. De uitgaven gaan gewoon vanzelf, met als gevolg dat er op de eerdergenoemde fora vaak vragen gesteld worden over wat er wel of niet op kosten van de zaak mag worden gedaan. Geen idee waarom men die vragen niet gewoon aan de belastingdienst stelt, want die gaat erover, maar goed. Wat betreft de inkomsten ligt het iets lastiger. Voor die inkomsten is doorgaans werk nodig en hoe komt een freelancer aan werk?
Welnu: door te werven natuurlijk. Maar hoe moet je werven? Dat kan op verschillende manieren, waarvan de slechtste is: ergens een advertentie zetten en afwachten of er iemand reageert. Ook niet handig is: je inschrijven bij een bureau dat werk op jouw terrein aanbiedt en wachten tot ze iets voor je hebben. Werven is een activiteit, dus je moet zelf iets doen. Het modewoord hierbij is 'netwerken', maar als iedereen aan het netwerken is, valt het praktisch nut daarvan al gauw tegen. Dit is mutatis mutandis vergelijkbaar met wat ik elders gezegd heb over SEO. De beste manier om aan werk te komen is: het zelf gaan halen bij de opdrachtgever.
Zelf spreek ik overigens liever van klanten dan van opdrachtgevers. De relatie tussen een klant en een bedrijf is toch net even anders dan tussen een opdrachtgever en zijn knecht, zodoende. De freelancer die klanten heeft, is in mijn optiek een stuk beter af dan de freelancer die zichzelf overlevert aan opdrachtgevers. Maar hoe je het ook noemt: degene voor wie je werk levert, moet daar uiteindelijk voor betalen en daar komen dan inkomsten van. Je moet dus op zoek naar mensen die werk voor je zouden kunnen hebben.
Heb je zo iemand gevonden, dan wil hij vermoedelijk weten wat het gaat kosten, dus het is heel handig als je daar van tevoren over hebt nagedacht. Een veel voorkomende vraag op freelancefora is de vraag hoe je je tarieven moet bepalen. Het antwoord is tamelijk simpel: je bekijkt hoeveel werk je per dag, in de week, in de maand, per jaar, of per andere periode kunt of wilt doen en hoeveel je daaraan wilt overhouden. Ben je bijvoorbeeld vertaler en wil je twee woorden per dag vertalen, dan kom je uit op een woordprijs waarvoor je weinig klanten zult kunnen vinden. Kun je tienduizend woorden per dag aan, dan kun je per woord een stuk goedkoper zijn. Het is wel handig even rond te kijken bij de concullega's, zodat je jezelf niet meteen uit de markt prijst.
Dat uit de markt prijzen kan trouwens twee kanten op: je kunt te duur zijn, maar ook te goedkoop. In het laatste geval krijgt men, indachtig het adagium "alle waar is naar zijn geld", al gauw de indruk dat het product of de dienst van de desbetreffende freelancer wel 'niks zal wezen' en gaat men liever naar een ander. Dat is hetzelfde effect als in restaurants, waar de op een na goedkoopste wijn slechter is en goedkoper wordt ingekocht dan de wijn die als goedkoopste op de kaart staat (geen idee of het waar is, overigens, maar het zou zo kunnen zijn, en daar gaat het om).
Het komt er dus op neer dat een freelancer in eerste instantie niet zozeer gevonden moet worden, als wel moet vinden. Vervolgens kan het wel helpen als de freelancer een eigen website of webpagina heeft, waar informatie over zijn bedrijf te vinden is. Potentiële klanten en opdrachtgevers hebben nu eenmaal de neiging om toch even op internet te willen zien wat voor vlees ze in de kuip hebben.
Door: Arnold Kuijk (14 november 2011)
 |
|
|
|
|